Kerkelijke macht en conservatisme

1 reactie

In mijn log over de Bevolkingspolitiek van de VS en het Vaticaan wordt duidelijk dat het Vaticaan een machtspositie heeft binnen landen, die niet bestaat tussen landen onderling. Het Vaticaan is een (natie)staat, een land, maar door haar religieuze positie is er duidelijk een andere verhouding. Als Nederland zich politiek zou bemoeien met de VS zou dat vermoedelijk inmenging in binnenlandse aangelegenheden worden genoemd[1], wellicht spionage of meer van dat soort kwalificaties. De verhouding van het Vaticaan met andere landen loopt via haar gelovigen, die het  Vaticaan, het geloof en haar moraliteit, belangrijker vinden dan die van het land waarin ze wonen. En de landen accepteren die inmenging. Vreemd genoeg.

Waar komt die verhouding vandaan, waar ligt de oorsprong en vooral hoe worden mensen overtuigd cq gecontroleerd in het handelen, conform de lijnen van het Vaticaan?

Lees verder →

Oud werk

Geef een reactie

KnipselOnlangs verscheen een tweet die meldde dat Sargasso gearchiveerd zou gaan worden door de Koninklijke bibliotheek. Dat is op zich leuk (groot?) nieuws voor een relatief klein weblog. Een weblog met een interessante geschiedenis, leuke, mooie en irritante discussies.

Lees verder →

Bevolkingspolitiek en de Roomse Kerk

5 reacties

 

Dit stuk is geschreven met dank aan su, reageerder bij Sargasso, die in een reactie op een stuk van mij de link naar NSSM 200 gaf. In 2007, dat wel… zo lang duurt het soms.

In 1996 werd een boek gepubliceerd over het falen van de bevolkingspolitiek van de VS: The Life and Death of NSSM 200 (TLDN). Begin jaren 70 had Richard Nixon een studie uit laten voeren (NSSM staat voor National Security Study Memorandum) naar de gevolgen van de bevolkingsgroei. De gevolgen werden ingeschat als zeer serieus. In Hoofdstuk 1 zet Nixon de toon:

Lees verder →

Over Onfeilbaarheid

2 reacties

De onfeilbaarheid van de paus is een logisch vervolg van de geschiedenis van de katholieke kerk. Na de chaos van de Franse revolutie moest het instituut zich herijken in de nieuwe sociale orde.

Een gevolg van de aanpassingen in de 19e en 20e eeuw is vooral het [coherent] schriftelijk vastleggen van de katholieke doctrine en de bijbehorende uitleg. Dit culmineerde in eerste instantie in de documenten van het Eerste Vaticaans Concilie, de nieuwe wetgeving van de Roomse kerk van 1917, het Tweede Vaticaans Concilie en de nieuwe kerkwet van 1983 (oude link). En tot slot natuurlijk een nieuwe catechismus.

Maar in de hele katholieke wereld blijven door de eeuwen heen een aantal zaken onwrikbaar en onaanraakbaar staan:

Lees verder →

Over Lijden en Moeder Teresa

Geef een reactie

Het lijden is een essentie in het christendom. Het is de verheerlijking van het lijden, dat het christendom in de basis geeft als kern van haar religie: via het lijden komt de mens tot de door hem gedefinieerde god en zijn waarheid[1] . Lees verder →

Marketing

Geef een reactie

In mijn log over Laudato si’ schrijf ik:

Het is een oproep en slimme propaganda om zieltjes te werven.

Een marketingactie dus. En dat is mij niet echt in dank afgenomen in die zin, dat er wat lacherig op werd gereageerd. Ongetwijfeld merendeels omdat het gaat over het klimaat. En daar mag je niet mee spotten.

Maar dat het Vaticaan aan slimme marketing doet, werd onlangs ook opgemerkt door een recensent van The Guardian : Pope Francis – Wake Up! Een muziekalbum met de stem van Paus Franciscus I.

Lees verder →

De Waarheid

1 reactie

Waarheid. Katholieken claimen de waarheid.

Katholieken dienen de waarheid uit te dragen. Vrijheid van godsdienst wordt getolereerd maar daar zijn een paar kanttekeningen bij te maken[1].

Ik heb al eerder gesteld dat er geen God is. Maar dat is een wellus/nietus discussie. Waar of onwaar.

Waarheid. Wat is waarheid [2].

Onlangs verscheen op Bij Nader Inzien een blog Waarom de vluchtelingenkwestie geen goud-wit-zwart-blauw jurkje is.

Een interessant stuk dat u best kunt lezen. Ook de tweede publicatie op Sargasso is de moeite waard. Het is hetzelfde stuk maar de commentaren zijn van een totaal andere orde. Beide commentaarlijnen zijn nuttig.

Lees verder →

Parijs 2015 en ik

Geef een reactie

The West won the world not by the superiority of its ideas or values or religion […] but rather by its superiority in applying organized violence. Westerners often forget this fact; non-Westerners never do.
Samuel P. Huntington, The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order
(ht Mohammed Boubkari/Sargasso)

Gisteravond, drie kwartier nadat het gebeurde, hoorde ik het bericht over de aanslagen in Parijs. Het was  direct duidelijk dat dit groter was dan wat zich tot nu toe in de context van terrorisme en de oorlogen in het Midden-Oosten had gemanifesteerd. De Islamitische Staat claimt de aanslagen en Hollande stelt dat het een oorlogsdaad is.

In een reactie stelde Sarkozy dat het : ‘niet meer kan zijn zoals het was, de oorlog moet een totale oorlog zijn‘. Zonder het concept totale oorlog in zijn historische context te zetten (WOII) is dat een uitspraak die, als ze waarheid gaat worden, grote consequenties zal hebben. Voor Europa, voor de haar samenstellende landen en voor individuen.

Lees verder →

Ecclésiologie en Iogna-Prat

Geef een reactie

Onlangs liep ik tegen een programma aan van een reeks seminars die in Frankrijk in het jaar 2015-16 worden georganiseerd. Niets bijzonders, dat gebeurt wel vaker. Maar het was de introductie die de aandacht trok. En een van de auteurs.

Van de drie seminar-organisatoren ken ik Dominique Iogna-Prat (EHESS-CNRS) als auteur van Ordonner et Exclure. Cluny et la société chrétienne face à l’hérésie, au judaïsme et a l’islam (1000 – 1150). Een van de belangrijkste boeken die ik heb gelezen en gebruikt bij het schrijven van Niet Naar Santiago. Over de periode van de 9e tot de 12e eeuw waarin de christelijke wereld zich verder definieert en structureert. Tot dan was ze vooral een spirituele gemeenschap, in deze periode wordt ze een instituut: de kerk[1].  Iogna-Prat beschrijft de sociologie van de vorming van die kerk en toont daarnaast aan hoe die definitie van het instituut samenging met een vurige strijd tegen de antichrist bij tijden gepersonifieerd als ketter, jood of muzelman.

Lees verder →

Het sterkste bolwerk

2 reacties

Validissima semper Christianitatis propugnacula betekent zoveel als “Het christendom is altijd het sterkste bolwerk”. Het is de voortitel van een artikel van Paul Srodecki “Zur Entstehung der Bollwerksrhetorik in Polen und Ungarn im Spätmittelalter und in der Frühen Neuzeit“. Het christendom als bolwerk tegen de islam, de Russische orthodoxie en alle vreemde culturen en hun legers.

Het concept van de antemurale Christianitatis – de voormuur (of buitenmuur) van het christendom – komt in de late middeleeuwen overal voor waar het Avondland-Latijnse cultuurgebied aan andere cultuurregionen grenst. Het christendom dat verdedigd moet worden.

Lees verder →